Home / ΑΠΟΨΕΙΣ / «Για τα μικρά – μεγάλα σπορ, ρε γαμώτο»

«Για τα μικρά – μεγάλα σπορ, ρε γαμώτο»

Οστίβος και η ποδηλασία μπορεί να είναι δύο εντελώς διαφορετικά αθλήματα, αλλά, όπως και άλλα στην Ελλάδα, έχουν ένα κοινό. Ποιό είναι αυτό; Μα την ελάχιστη προβολή που «απολαμβάνουν» από τα κορυφαία ΜΜΕ είτε αυτό αφορά την έντυπη, είτε την ηλεκτρονικής δημοσιογραφία. Εξαιρέσεις υπάρχουν… Δυστυχώς λίγες…

Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου. Εξαιρετικοί όλοι οι πρωταθλητές μας παρά τις ατυχίες που είχαν. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων όλοι οι συνάδελφοι έκαναν θέματα για την προσπάθειά τους. Γιατί όμως να τους θυμόμαστε μόνο στις μεγάλες διοργανώσεις; Στους Ολυμπιακούς, τα παγκόσμια και τα ευρωπαϊκά; Το Πανελλήνιο κλειστού δεν είναι σημαντική διοργάνωση; Γιατί κύριοι της Δημόσιας τηλεόρασης στο Παγκόσμιο κάνατε μια μεγαλοπρεπέστατη προβολή και στο Πανελλήνιο απειροελάχιστη; Γιατί το μεγαλύτερο μέρος της διοργάνωσης μεταδόθηκε μέσω της διαδικτυακής τηλεόρασης; Δηλαδή ο παππούς στο χωριό που αγαπάει τον αθλητισμό πρέπει με το ζόρι να βάλει ίντερνετ σπίτι του;

Μπορεί να είμαι νέος στο χώρο αλλά οι αθλητές κάθε χώρας σημαίνουν τα πάντα για τους συμπατριώτες τους. Χαζοί είναι οι Αμερικανοί, οι Γάλλοι, οι Βρετανοί κλπ. που προβάλλουν ακόμα και το πιο μικρό άθλημα και εξυψώνουν τους αθλητές τους; Στην Ελλάδα των χιλίων προβλημάτων, δεν χρειάζεται μια διέξοδος για χαλάρωση; Δε χρειάζεται να προβληθεί η «υπεράνθρωπη» προσπάθεια που γίνεται πολλές φορές από τους αθλητές; Μάλιστα, στις περισσότερες περιπτώσεις τα reality επιβίωσης ωχριούν μπροστά σε αυτά που βιώνουν.

Και ας πάρουμε μία τέτοια περίπτωση. Ο Χρήστος Βολικάκης είναι μακράν του δευτέρου ο καλύτερος Έλληνας ποδηλάτης. Πόσοι τον γνωρίζουν όμως; Πόσοι παρακολουθούν τις προσπάθειές του και τους κόπους που κάνει για να ανεβάζει τη «γαλανόλευκη» στο βάθρο; Ελάχιστοι… Και το κακό στην υπόθεση αυτή είναι ότι η ποδηλασία δεν είναι ποδόσφαιρο για να τον ξέρουν, δεν είναι μπάσκετ. Όχι, η ποδηλασία είναι κάτι μεγαλύτερο και από τα δύο εξαιτίας της ΑΤΟΜΙΚΗΣ προσπάθειας που γίνεται. Ποιος αθλητής έχει δώσει σε τρεις ημέρες έξι (!) αγώνες; Ποιος έγραψε για αυτή την υπερπροσπάθεια του Χρήστου και του κάθε Χρήστου; Σχεδόν κανείς …

Κι εγώ έτσι ήμουν, μέχρι που παρακολούθησα τους αγώνες του και ομολογώ πως ακόμα μπορεί να μη γνωρίζω όλους τους κανονισμούς, αλλά νιώθω την υποχρέωση να στηρίζω τις προσπάθειες του ακόμα και όταν δεν πάνε καλά τα πράγματα, γιατί όταν ένας άνθρωπος μοχθεί (και πόσο μάλλον χωρίς καμία βοήθεια από την Πολιτεία) το λιγότερο που περιμένει είναι απλά κάποιος να ασχοληθεί μαζί του και να νιώσει ότι δεν είναι μόνος.

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο αθλητισμός δεν είναι ένα μόνο άθλημα. Πόσοι, όμως, καταφέρνουν να ενημερωθούν για όλα τα αθλήματα, που κάποιοι τα αποκαλούν… υποτιμητικά “μικρά σπορ”. Όχι δεν είναι μικρά σπορ, είναι μεγάλα, γιατί σε αυτά αγωνίζονται υπεραθλητές. Η Κατερίνα Στεφανίδη πήρε μετάλλιο στο παγκόσμιο και άλλοι τρεις μπήκαν στους κορυφαίους οκτώ του κόσμου.Ο Βολικάκης είχε δυο πλασαρίσματα σε οκτάδα παγκοσμίου πρωταθλήματος.  Φαντάζεστε να είχαμε αντίστοιχες επιτυχίες στο ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ; Πρώτο θέμα θα ήταν στα κανάλια και ακόμα θα χορεύαμε στο Σύνταγμα -γιατί με τον νέο σχεδιασμό η Ομόνοια δε «βολεύει»… Δυστυχώς, όμως, υπάρχει το «καταραμένο» το χρήμα υπάρχει και η προβολή… Και πρέπει να βρεθεί μία νέα Πατουλίδου να φωνάξει κατάμουτρα σε όλους εμάς τους αθλητικούς συντάκτες «Κάντε κάτι για τα μικρά – μεγάλα σπορ, ρε γαμώτο…».

error: Content is protected !!