Home / ΚΕΝΤΡΙΚΗ / «Η στήριξη της ποδηλατικής ομοσπονδίας είναι μηδενική»

«Η στήριξη της ποδηλατικής ομοσπονδίας είναι μηδενική»

Της Σταυρούλας Αθανασιάδη *

Πρόκειται για άθλημα που έχει φέρει πολλές επιτυχίες στη χώρα μας. Το τελευταίο χρονικό διάστημα, όμως, οι ποδηλάτες μας -οι ελάχιστοι που έχουν απομείνει να κάνουν πρωταθλητισμό- μοιάζουν με… μοναχικούς καβαλάρηδες στις διεθνείς διοργανώσεις. Παρόλα αυτά τα καταφέρνουν και επιστρέφουν στην Ελλάδα με αξιόλογα πλασαρίσματα, τα οποία θα ζήλευαν παράγοντες από άλλες ομοσπονδίες. Που είναι οι αρμόδιοι φορείς, λοιπόν; Γιατί δεν στηρίζουν την προσπάθεια των αθλητών τώρα που υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να έρθουν οι μεγάλες επιτυχίες;

Σε αυτό το «μοναχικό» μονοπάτι της ποδηλασίας βαδίζει και ο Περικλής Ηλίας. Ο 32χρονος αθλητής από την Ελευσίνα, που τα τελευταία χρόνια αγωνίζεται σε ιταλική ομάδα, χαράζει τη δική του πορεία στην ορεινή ποδηλασία. Οι διακρίσεις του σε διεθνές επίπεδο αρχίζουν από το 2012. Ξεχωρίζουν η πρώτη θέση στον παγκόσμιο μαραθώνιο mountain bike, καθώς και η συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο, στους οποίους κατάφερε να κατακτήσει την 33η θέση. O Περικλής Ηλίας άφησε για λίγο τις υποχρεώσεις του και μας μίλησε για την ομορφιά του αθλήματός του, για τους επόμενους στόχους του, αλλά και για τη στάση που τηρεί η ομοσπονδία ποδηλασίας απέναντι στους αθλητές.

Πότε αποφάσισες να ασχοληθείς σε επίπεδο πρωταθλητισμού με την ποδηλασία; Τι σε ώθησε σε αυτήν την απόφαση;

Από την αρχή  της ενασχόλησής μου με την ποδηλασία, έβλεπα τα πράγματα μέσα από ένα διαφορετικό  φίλτρο, θέλοντας  να δίνω τον καλύτερο μου εαυτό πάνω και κάτω από το ποδήλατο. Δεν γνωρίζω το τι ακριβώς με ώθησε· ίσως ήταν ένας συνδυασμός εσωτερικής ανάγκης με το χαρακτήρα μου.

Γιατί επέλεξες την  ορεινή ποδηλασία και όχι για παράδειγμα  την ποδηλασία πίστας; Ποια ήταν τα στοιχεία αυτού του αθλήματος που σε έκαναν να το προτιμήσεις;

Έχω μεγαλώσει σε μια περιοχή, την Ελευσίνα, που γύρω της υπάρχει ένας τεράστιος ορεινός όγκος με πληθώρα χωμάτινων διαδρομών. Γενικότερα, είμαι αρκετά φυσιολάτρης και η ορεινή ποδηλασία μου δίνει στο 100% τη δυνατότητα να βρίσκομαι σε μέρη, τα οποία δε θα μπορούσα να γνωρίσω αλλιώς. Επίσης, είναι αρκετά μοναχικό άθλημα και αυτό μου αρέσει.

Εγκαινίασες πρόσφατα τη συνεργασία σου με την ιταλική ομάδα Giant-Polimedical. Η προηγούμενη ομάδα σου ήταν επίσης ιταλική. Για ποιο λόγο στρέφεσαι προς τις ιταλικές ομάδες; Η ελληνική ομοσπονδία ποδηλασίας δεν παρέχει οικονομική στήριξη στους αθλητές;

Η Ιταλία έχει πάρα πολύ μεγάλη παράδοση στην ποδηλασία. Είναι επίσης μία γειτονική χώρα και έχει παίξει και αυτό σημαντικό ρόλο. Η στήριξη απο την ομοσπονδία ποδηλασίας τα τελευταία χρόνια είναι μηδενική. Ακόμα, μας οφείλουν το πριμ των ολυμπιακών αγώνων του Ρίο 2016. Ενώ τα χρήματα εκταμιεύτηκαν από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ), κάπου… χάθηκαν στη διαδρομή. Από εκεί και πέρα ότι και να πω είναι λίγο. Πραγματικά λυπάμαι!

Από τη στιγμή που οικονομική στήριξη δεν υπάρχει, εσύ πως καταφέρνεις να επιβιώσεις οικονομικά;

Το κομμάτι αυτό το έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου η ιταλική ομάδα Giant-Polimedical, στην οποία ανήκω.

Ποιοι είναι οι επόμενοι αγωνιστικοί σου στόχοι; Πότε είναι ο επόμενος μεγάλος σου αγώνας;

Οι δύο μου μεγάλοι στόχοι για το 2018 είναι το Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο πρωτάθλημα Marathon, τα οποία θα διεξαχθούν  στην Ιταλία, στις 22/04 και 16/09, αντιστοίχως. Στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα θα αγωνιστώ με τα ελληνικά χρώματα. Βέβαια, θα συμμετέχω και σε άλλους αγώνες ευρωπαϊκού και παγκόσμιου επιπέδου.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο αν και εξασφάλισες την πρόκριση, ένα πρόβλημα υγείας δε σου επέτρεψε να λάβεις μέρος. Πως αισθάνθηκες όταν συνειδητοποίησες πως δε θα μπορούσες να δώσεις το «παρών»; Αν και φαντάζει μακροπρόθεσμο, σκέφτεσαι την συμμετοχή σου στην Ολυμπιάδα του 2020, στο Τόκιο;

Είχα πάρει την πρόκριση για το Ρίο 2016, αλλά ένα πρόβλημα υγείας (σ.σ. λοιμώδης μονοπυρήνωση) με άφησε εκτός και παραχώρησα τη θέση μου στον συναθλητή μου. Σίγουρα το να έχεις προσπαθήσει χρόνια με ομαδική δουλειά να πάρεις την πρόκριση και να νοσήσεις από κάτι το οποίο παθαίνεις μια φορά στη ζωή σου και σπανίως σε τέτοια ηλικία, δεν είναι ό,τι το καλύτερο. Ήταν δύσκολη περίοδος, σωματικά και κυρίως ψυχικά, αλλά θεωρώ ότι με έκανε πολύ πιο σοφό ως άνθρωπο. Όσον αφορά το 2020 το έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου, αλλά δεν εξαρτάται αποκλειστικά από εμένα. Χρειαζόμαστε στήριξη από την ομοσπονδία μας, η οποία  υστερεί σε βασικά θέματα.

Πόσο εύκολο είναι να συνδυάζεις τον πρωταθλητισμό με την προσωπική ζωή; Έχεις στερηθεί πράγματα για να φτάσεις σε ένα υψηλό επίπεδο;

Δεν ξέρω αν είναι δύσκολο, αλλά σίγουρα δεν είναι εύκολο. Με καλό προγραμματισμό και σωστή διαχείριση του χρόνου μπορείς να τα συνδυάσεις  όλα. Υπάρχουν πολλά πρέπει και “αυτοαπαγορεύσεις” σε όλο αυτό το ταξίδι , αλλά είναι απαραίτητο να λαμβάνεις αντισταθμιστικά μέτρα για να είσαι υγιής. Σε αυτή τη ζωή δεν μπορείς να τα έχεις όλα, κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις. Ποτέ δεν έχω νιώσει ότι έχω στερηθεί πράγματα, διότι αυτά που κερδίζω υπερκαλύπτουν όλα τα υπόλοιπα.

Περιέγραψε μου μια τυπική μέρα της ζωής σου. Περιλαμβάνει πάντα γυμναστική; Ακολουθείς συγκεκριμένο πρόγραμμα διατροφής;

Κατά την περίοδο της προετοιμασίας ξυπνάω στις 7-7:30 και έπειτα παίρνω το πρωϊνό μου. Από τις 9 έως τις 11 ακολουθεί το γυμναστήριο. Ύστερα, τρεις με πέντε ώρες κάνω ποδήλατο. Συνήθως κατά τις 17:30-18:00 έχω τελειώσει από τις προπονήσεις μου. Επιστρέφω σπίτι, μαγειρεύω και χαλαρώνω με καλή παρέα.

Αν και ακόμα έχεις αρκετά χρόνια μπροστά σου, μέσα στα οποία μπορείς να φτάσεις σε, ακόμα, υψηλότερες διακρίσεις, έχεις σκεφτεί μετέπειτα να ασχοληθείς με κάτι άλλο επαγγελματικά;

Προς το παρόν έχω ακόμα μερικά χρόνια μπροστά μου, που μπορώ να βρίσκομαι σε υψηλό ανταγωνιστικό επίπεδο. Έχω σκεφτεί πολλά πράγματα με τα οποία θα ήθελα να ασχοληθώ στο μέλλον, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι θέλω να μείνω κοντά στην ποδηλασία.

Ήσουν λαμπαδηδρόμος στην γενέτειρα σου, την Ελευσίνα, για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Πιονγτσάνγκ. Ποια ήταν τα συναισθήματά σου κατά τη διάρκεια της διαδρομής, την ώρα που κρατούσες τη δάδα;

Η πρόταση έγινε απο το δήμο Ελευσίνας. Ήταν μια πολύ συγκινητική και έντονα συναισθηματικά φορτισμένη στιγμή. Έτρεχα με τη δάδα και αναλογιζόμουν όλη την ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.

Θα ήθελα ένα σχόλιο για τον «μοναχικό» αγώνα του συναθλητή σου Χρήστου Βολικάκη.

Δε χωρούν πολλά σχόλια. Του εύχομαι ολόψυχα καλό κουράγιο στον αγώνα του!

Για ποιους λόγους θα προέτρεπες τα νέα παιδιά να ασχοληθούν με την ποδηλασία και, γενικότερα, με τον αθλητισμό;

Προτρέπω γενικότερα όλους τους ανθρώπους, αλλά κυρίως τα νέα παιδιά, να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Ο αθλητισμός είναι το μεγαλύτερο σχολείο ζωής. Εάν αναλογιστούμε ότι η ζωή  είναι ένα παιχνίδι, το οποίο έχει όρους και κανόνες, έτσι και ο αθλητισμός μας διδάσκει  ακριβώς πως παίζεται αυτό το παιχνίδι…

  • Η Σταυρούλα Αθανασιάδη είναι φοιτήτρια δημοσιογραφίας.
error: Content is protected !!