Home / H ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ / Η πίεση στον αθλητισμό

Η πίεση στον αθλητισμό

Του Δημήτρη Πετρούνια*

H πίεση είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται συχνά στο λεξιλόγιό μας. Εάν ένας αθλητής βιώνει «πίεση», είναι πολύ πιθανό να πηγάζει από τις προσδοκίες που τον απασχολούν. Οι προσδοκίες θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι φανταστικές προβολές στο μέλλον. Οι αθλητές συχνά αρχίζουν να υφίστανται πίεση όταν αρχίζουν να φαντάζονται τι μπορεί να συμβεί, αν δεν επιτευχθεί για παράδειγμα το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Πολλοί αθλητές, επίσης, αισθάνονται υπερβολική πίεση για καλή απόδοση όταν αγωνίζονται για την πατρίδα τους, είτε ατομικά, είτε συλλογικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ποδοσφαιρική ομάδα της Αγγλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA το 2010, η οποία δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες του κόσμου. Μάλιστα ο Φάμπιο Καπέλο ανέφερε χαρακτηριστικά πως ο φόβος και η πίεση δημιουργήθηκαν με βάση τις προσδοκίες των Μέσων Ενημέρωσης για κατάκτηση σου Παγκόσμιου Κυπέλλου και ήταν οι βασικοί λόγοι για την κακή τους απόδοση .

Τι επηρεάζει τα επίπεδα της «πίεσης»;

Ο βαθμός εμπειρίας των αθλητών, η εμπιστοσύνη στον προπονητή και η αυτοπεποίθησή τους θα διαδραματίσουν έναν κεντρικό ρόλο στο πόσο καλά θα ενεργήσουν υπό πίεση. Πολλοί αθλητές θα πρέπει να ξεπεράσουν τις πεποιθήσεις που έχουν αφομοιώσει από τους γονείς, που έχουν μεγάλες προσδοκίες γι ‘αυτούς. Ο αθλητής πρέπει να ξεπεράσει αυτή την πνευματική πίεση και να αναπτύξει τις δικές του εσωτερικές αξίες και κίνητρα. Οι εξωτερικές πιέσεις σε συνδυασμό με τις εσωτερικές συγκρούσεις του μπορεί να αναγκάσουν τον αθλητή όχι μόνο να κάνει λάθη κατά την εκτέλεση, αλλά να χάσει τη στοχο-προσήλωσή του σε τέτοιο σημείο που μπορεί ακόμα και να απολέσει εντελώς το ενδιαφέρον του για το άθλημα.

Η «αποδόμηση» της πίεσης

Ο ευκολότερος τρόπος να «αποδομήσουμε» την πίεση είναι να μην την έχουμε ως προτεραιότητα. Με την «παραμονή στο παρόν» κι όχι στην εστίαση στο αποτέλεσμα του αγώνα που θα διεξαχθεί σε κάποιους μήνες, ο αθλητής αποσυμπιέζεται και ενεργεί βήμα βήμα προς τον τελικό του στόχο (Nicholls, 1980).

Επίσης, ο αθλητής μπορεί να σχεδιάσει ένα νοερό πρόγραμμα που να «μιμείται» τις συνθήκες απόδοσης. Η πρακτική αυτή είναι πιο αποτελεσματική αν μπορέσει να εφαρμόσει τις ακριβείς συνθήκες που θα αντιμετωπίσει στο στάδιο. Η νοερή απεικόνιση εξυπηρετεί στο να βιώνει ο αθλητής επαναλαμβανόμενα τις συνθήκες του αγώνα, μήνες πριν διεξαχθεί ρυθμίζοντας τις νοητικές του λειτουργίες και μειώνοντας κατά αυτό τον τρόπο σημαντικά τα ποσοστά πίεσης.

Τέλος, η διαφραγματική αναπνοή και ο θετικός αυτοδιάλογος εφαρμόζονται για την αποφόρτιση των αθλητών εδώ και πολλά χρόνια με απτά αποτελέσματα ως προς την αυτορύθμιση τους.

Η πίεση θα είναι πάντα μια λέξη που θα χρησιμοποιούμε μέσα στο αθλητικό πλαίσιο. Ωστόσο, είναι σημαντικό από την οπτική γωνία του αθλητή να κατανοηθεί ότι η πίεση είναι περισσότερο από πιθανό φόβο αποτυχίας. Προσφέροντας πιο θετικές αποχρώσεις και μη εστιάζοντας πολύ στις προσδοκίες που τους αναλογεί, παραμένοντας στο παρόν και αναπτύσσοντας το δικό σας σύνολο εσωτερικών αξιών και κινήτρων, η επιτυχής απόδοση είναι πολύ πιθανό να προκύψει ως αποτέλεσμα.

Μην ξεχνάμε . . .

“Η πίεση δεν είναι τίποτα περισσότερο από τη σκιά μιας εξαιρετικής ευκαιρίας” (Michael Johnson)

Ο Δημήτρης Πετρούνιας είναι:

Υπεύθυνος ψυχολογικής προετοιμασίας αθλητών στον Παναθηναϊκό και στο Giannakis Academy

Ψυχολόγος και βοηθός προπονητή στην Εθνική Ελλάδος Ακρωτηριασμένων Ατόμων

Ψυχοεκπαιδευτής Msc – Προπονητής Uefa C

error: Content is protected !!