Home / ΑΠΟΨΕΙΣ / Σ’ εκείνους που αποφάσισαν πως ο αθλητισμός είναι παράπτωμα

Σ’ εκείνους που αποφάσισαν πως ο αθλητισμός είναι παράπτωμα

Του Δημήτρη Πετρούνια *

Γνωρίζω εκ των προτέρων πως όσοι δεν ασχοληθήκατε με τον πρωταθλητισμό πιθανότατα δε θα καταλάβετε ποτέ αυτό το κείμενο κι ας γράφτηκε αποκλειστικά για σας. Αν και θα εκπλαγείτε θα πρέπει να σας ενημερώσω πως πίσω από κάθε αθλητή βρίσκονται ατελείωτες ώρες ιδρώτα και κούρασης, βρίσκονται αμέτρητες στιγμές απογοήτευσης, στερήσεις, άγχος και κυρίως μια χαμένη παιδική κι εφηβική ηλικία. Τα ξενύχτια των εφηβικών μας χρόνων δεν τα έζησε ποτέ γιατί απλούστατα είχε προπόνηση το πρωί, τα μεθύσια στα ξέφρενα πάρτι μας δεν τα έκανε ποτέ γιατί είχε επίπονη πρωινή προετοιμασία, στις εκδρομές που οργανώναμε για να χαθούμε στον δικό μας μικρόκοσμο δεν ακολούθησε ποτέ γιατί η απώλεια έστω και της μιας προπόνησης φάνταζε σχεδόν καταστροφικό σενάριο για τoν επόμενο αγώνα. Κι όλα αυτά είναι μόνο η αρχή . . .

Κι έρχεται η ώρα της πολυπόθητης στέψης. Αυτός ο αθλητής των τόσων θυσιών τελικά τα καταφέρνει και στέφεται πρωταθλητής. Από την άλλη εσείς καθισμένοι αναπαυτικά στον πολυτελέστατο καναπέ σας κάνετε την καθιερωμένη και τόσο αγαπημένη σας συνήθεια,αυτή της ανάλυσης του αγώνα. Τύχη, εύνοια διαιτητών,ντεφφορμάρισμα αντίπαλης ομάδας κ.α. θα είναι οι πιθανότεροι λόγοι της επιτυχίας κατά την κρίση σας και θα τους ξεστομίζετε, όπως κι όπου μπορείτε, ώστε να νιώσετε κι εσείς κάπου ξεχωριστοί ως πρωταθλητές της απαξίωσης. Συγγνώμη κυρίες και κύριοι του μηδενισμού και της αμφισβήτησης αλλά σήμερα θα πρέπει να μάθετε πως στην ζωή του πρωταθλητή τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ζει και αναπνέει για να διαμορφώνει ο ίδιος την «τύχη» του μέσα από τον δρόμο της πολύωρης δουλειάς και της πειθαρχίας του. Πορεύεται μόνος είτε ως κυνηγός είτε ως κυνηγημένος από τα ρεκόρ και τις βαθμολογίες και πιστέψτε με, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο επίπονο είναι να κυνηγάτε συνεχώς έναν «αριθμό» . Ίσως κάποτε το κάνατε κι εσείς μελετώντας εξαντλητικά στην περίοδο των πανελληνίων για να «σκοράρετε» υψηλά κατακτώντας το δικό σας θέλω. Και τώρα για σκεφτείτε τα δικά σας ξενύχτια και τους δικούς σας κόπους εκείνο το διάστημα κι έστω νοερά προσθέστε πολύωρες προπονήσεις,τραυματισμούς και αμέτρητες μετακινήσεις. Επίσης σκεφτείτε αυτή την ηρωική οικογένεια που κάνει τον δικό της αγώνα δρόμου σε καθημερινή βάση στην Ελλάδα της κρίσης καταθέτοντας σημαντικά ποσά για σωστή διατροφή, φυσικοθεραπείες, γιατρούς, αθλητικό υλικό αλλά και φροντιστήρια πρεσβεύοντας στο έπακρο το «νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ». Αν τυχόν νιώθετε ένα μικρό σφίξιμο στο στομάχι μόνο με την ιδέα βρίσκεστε σε καλό δρόμο. . .

Στην χώρα που γέννησε τους Ολυμπιακούς Aγώνες, το κράτος ορθά όρισε την μοριοδότηση των πρωταθλητών ώστε να εξασφαλίσει μια πιο δίκαιη αντιμετώπιση για τις τόσες ώρες που δαπανούσε ένας πρωταθλητής σε προπονήσεις, μετακινήσεις και φυσικοθεραπευτήρια και στην τελική να λειτουργήσει ως κίνητρο και επιβράβευση για αυτούς τους αθλητές ώστε να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια για την μόνη αξιοπρεπή εκπροσώπηση της χώρας μας. Η απόφαση για την αφαίρεση αυτού του δικαιώματος που κάποιους από σας χαροποίει αυτομάτως συνθλίβει τον ερασιτεχνικό αθλητισμό αλλά κι οτιδήποτε καλό μας συμβαίνει ως εκπροσώπηση τα τελευταία χρόνια αφού πια μόνο αυτός μας προσφέρει ψυχική ανάταση και υπερηφάνεια. Προσπαθήστε να απαξιώσετε αυτά τα παιδιά αφαιρώντας τους κεκτημένα προνόμια και θα μας βρείτε μπροστά σας …

Υγ 1: Για να είμαι δίκαιος θα έρθω να συμφωνήσω με κάποιους από σας πως φέρει μεγάλη ευθύνη η ανικανότητα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος να συνδυάσει επιτυχώς πρωταθλητισμό και εκπαίδευση, κάτι που ασφαλώς συμβαίνει στο εξωτερικό υπό το καθεστώς της αθλητικής υποτροφίας όμως παρόλα αυτά . . . ποιό είναι το πρόβλημα σας αφού οι αθλητές που πληρούν τις προϋποθέσεις μπαίνουν καθ υπέρβαση στα ΑΕΙ και ΤΕΙ και άρα δεν καταλαμβάνουν την θέση κανένος άλλου υποψηφίου;

Υγ 2 : Υπήρξα αθλητής στα εφηβικά μου χρόνια, και παρόλο που δεν βρέθηκα ποτέ σε τόσο υψηλό επίπεδο, στην περίοδο των εξετάσεων εγκατέλειψα το άθλημα που τόσο αγαπούσα γιατί πρόβαλα αδυναμία διαχείρισης χρόνου ώστε να εισαχθώ στην σχολή της αρεσκείας μου. Καθώς βιώνω καθημερινά αυτά τα παιδιά από κοντά το μόνο που μπορώ να καταθέσω για αυτά είναι θαυμασμός για τις καθημερινές τους νίκες ζωής

Yγ 3: Σκεφτείτε ακόμα κι εσείς που αμφισβητείτε τα πάντα πότε ήταν η τελευταία φορά που νιώσατε υπερήφανοι. Δεν περιμένω απάντηση,ας την κρατήσετε για σας . . .

*Ο Δημήτρης Πετρούνιας είναι υπεύθυνος ψυχολογικής προετοιμασίας αθλητών ΠΑΟ

error: Content is protected !!