Home / ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ / Με στόχο 4.400 ναυτικά μίλια, Ατλαντικό και μόνος του (vid)

Με στόχο 4.400 ναυτικά μίλια, Ατλαντικό και μόνος του (vid)

Ακόμα και ο… Σεβάχ ο Θαλασσινός, ίσως, να τρόμαζε να κάνει αυτό που ετοιμάζεται ο Μάρκος Σπυρόπουλος. Ο 47χρονος, κάποτε, κωπηλάτης και νυν ιστιοπλόος του Πανελληνίου Ομίλου Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης ετοιμάζεται να πάρει μέρος στον αγώνα minitransat και για να το πούμε πιο απλά θα διασχίσει 4.400 ναυτικά μίλια και Ατλαντικό, μόνος του σε ένα σκάφος. Θα ξεκινήσει από τη Γαλλία (Λα Ροσέλ), θα περάσει από Κανάρια και θα καταλήξει Μαρτινίκα. Ο αγώνας θα αρχίσει την 1η Οκτωβρίου. Για να έχει το δικαίωμα να πάρει μέρος σε αυτή τη διοργάνωση πρέπει να συμπληρώσει 1500 αγωνιστικά μίλια και, έτσι, την επόμενη εβδομάδα θα πάρει μέρος στον αγώνα «222 solo», στη Γένοβα.

Ας διαβάσουμε τι γράφει ο 8ος Ολυμπιονίκης του Σίδνεϊ και επί σειρά ετών πρωταθλητής κόσμου και, μάλιστα, με διαφορετικές κατηγορίες, ο Κώστας Τριγκώνης γι΄ αυτόν και το www.welovesports.gr θα επανέλθει με συνέντευξη του ιστιοπλόου:

«Δεν ξέρω αν γνωρίζετε τον Μάρκο Σπυρόπουλο. Εγώ προσωπικά τον συνάντησα για 1η φορά στο πρώτο έτος στο πανεπιστήμιο (Γυμναστική Ακαδημία). Αδύνατος, γυμνασμένος, ανήσυχος με ένα περίεργο βλέμμα. Μυστήριο τρένο. Όταν συστηθήκαμε, μιας και ήμασταν στο ίδιο τμήμα μου ανέφερε ότι ήταν πρωταθλητής η κάτι τέτοιο στην κωπηλασία… “Μπλόκι” δηλαδή! (έτσι λέγαμε τους κωπηλάτες παλαιότερα).

Δεν κάναμε και πολύ παρέα μιας και μου φαινόταν “κάπως”… Αφού τελειώσαμε την σχολή χαθήκαμε..Εγω έμπλεξα ακόμη πιο γερά με το άθλημα και ο Μάρκος δεν είχα ιδέα τι έκανε με την ζωή του.Τα χρόνια πέρασαν το internet μπήκε για τα καλά στην ζωή μας όπως και τα “κοινωνικά” δίκτυα, όπου εκεί άρχισα να μαθαίνω για έναν Έλληνα skipper ο οποίος όργωνε κυριολεκτικά τις θάλασσες. Αναρωτιόμουν… “γνωστός” μου φαίνεται αυτός…

Ρε συ το “μπλόκι”.. ο κωπηλάτης.. “Ρε τον μπαγάσα” σκέφτηκα… “Να και ένας που ξέφυγε απ τον γκασμά (κουπί)!!! Δεν του το χα να ναι τόσο “ξύπνιος”. Πριν αρχίσετε όμως οι απανταχού κωπηλάτες να με “κράζετε” κάντε λίγο υπομονή… Άρχισα να τον παρακολουθώ σιγά σιγά. Δεν του το πα ποτέ. Ακόμη και όταν ήρθε να με συναντήσει στην Θεσσαλονίκη για 1η φορά μετά από τόσα χρόνια. Με εντυπωσίασε πολύ αυτή η αλλαγή αν και δεν θα έπρεπε. Ξέχασα εκείνο το ανήσυχο βλέμμα που σου “λέει” όταν κάποιον δεν τον χωράει ο τόπος.

Μιλήσαμε και ζήτησε να βρεθούμε. Ήρθε στον Όμιλο (ΝΟΘ) να συναντηθούμε με έναν φίλο Ιταλό. Ήθελε να δει και παλιούς φίλους κωπηλάτες.

Δεν είχε αλλάξει. Ίδιος… το ίδιο βλέμμα.. ανήσυχος.. Μου προκάλεσε ακριβώς το ίδιο συναίσθημα όπως και τότε…  “Ρε συ Τριγκώνη τι ναι τούτος?” αναρωτήθηκα..Πιάσαμε την κουβέντα. Χείμαρος.. Λένε ότι μιλάω πολύ!! Χαχαχα! Με ισοπέδωσε!! Ιστορίες,  ταξίδια, deliveries σκαφών, τελειωμό δεν είχε! “Θέλω να κάνω το mini transat” μου ειπε στο τηλέφωνο πριν συναντηθούμε. “Καλά” σκέφτηκα.. Άλλος ένας επίδοξος σκιπεράς που νομίζει ότι ένας αγώνας τέτοιου τύπου είναι κάτι αντίστοιχο με ένα delivery…

Άκουσα αυτά που είχε να πει με προσοχή αλλά θα πω την αλήθεια. Δεν τον πήρα στα σοβαρά..  του εξήγησα κάποια πράγματα για το τι χρειάζεται να κάνει ώστε να προχωρήσει ένα τέτοιο project.. Πόσες πιθανότητες του έδινα??? Εντάξει μη ρωτάτε… Μια για την “τιμή” των όπλων…

Οι επικοινωνίες μας συνεχίστηκαν… δηλαδή δεν με άφησε σε ησυχία.. Όχι το ένα όχι το άλλο και δώστου μπλα μπλα… Απ την μια γινόταν φορτικός απ την άλλη όμως η σκέψη άρχισε να γεννιέται… “το θέλει πολύ ο μπαγάσας”… Ακροβατούσε μεταξύ δουλειάς και προσπάθειας…  Τα πράγματα δεν πήγαν όπως θα τα ‘θελε, στην αρχή ιδίως, αλλά δεν το άφηνε. Εκεί… “Θέλω πολύ ρε φίλε να το κάνω” μου ‘λεγε συνέχεια… “Αν το θες τόσο πολύ αγόρασε ένα σκάφος και ξεκίνα” …

Του το χα πει απ την αρχή αλλά αυτός πίστευε, όπως όλοι μας βέβαια, ότι η ιδέα του είναι η καλύτερη και ότι θα βρει χρηματοδότη να του “στρώσει” το χαλί… Άσε που αυτός αλλού πατούσε και αλλού βρισκόταν.  Αυτή η επιμονή του όμως… Πως μπορείς να μη βοηθήσεις κάποιον που επιμένει τόσο?

Συνεχίσαμε να μιλάμε και να τον καθοδηγώ (όσο μπορώ και γνωρίζω) στα επόμενα βήματα του ώσπου μια μέρα με παίρνει ένα τηλέφωνο περιχαρείς να μου πει ότι πήρε σκάφος.

Οκ..”πόσο να το μικρύνω το ψάρι” σκέφτηκα… “Αν δεν το δω δεν σε πιστεύω” ήταν εν ολίγις η απάντηση μου.. “Με βοήθησε η αδερφή μου η Μαρία” απάντησε… Θα τα πούμε και για την Μαρία μιας και ιδέα δεν είχα για το ποια ήταν… η πορεία της όμως σ αυτό που κάνει (τιμή για την πατρίδα μας το έργο της και η δουλειά της) με βοήθησε να κατανοήσω το ανήσυχο βλέμμα του αδερφού της… Το “μπλόκι” – κωπηλάτης την “Βάρκα” την πήρε. Έτρεξε και τους δύο του πρώτους αγώνες όπου κέρδισε κιόλας στην κατηγορία του!!! Ο πρώτος διάρκειας δύο ημερών αν δεν κάνω λάθος και ο 2ος 5 ημερών…

Εμείς βάλαμε “γυαλιά”, μας τα φόρεσε δηλαδή και οι υπόλοιποι “ανοιχτό-θαλασσίτες” εδώ στο “χωριό” μου στην Θεσσαλονίκη  κάνουν αγώνες “ανοιχτής θάλασσα” διάρκειας μιας  ώρας άντε 2,  αντί να μαζευτούν όλοι μαζί να κάνουν ένα σωστό, κοινό και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα που θα τα χει όλα όπως μικρές και μεσαίες η γιατί όχι και μεγάλες αποστάσεις, ώστε να προκαλέσει ξανά το ενδιαφέρον.  Μια κοινή συν διοργάνωση και των τριών Ομίλων που δραστηριοποιούνε στον συγκεκριμένο κομμάτι του αθλήματος μας, αντί των τριών ξεχωριστών πρωταθλημάτων με ελάχιστες συμμετοχές.. Κλείνω την παρένθεση και επιστρέφω στον Μάρκο. Οκ το παραδέχομαι. Για μια ακόμη φορά διαψεύστηκα ή να το πούμε λίγο διαφορετικά?

Επιβεβαιώθηκε ο κανόνας τον οποίο τείνουμε πολύ συχνά να αγνοούμε… Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτει… Όχι ο Μαρκος δεν υπήρξε τυχερός στην ζωή του ώστε να πετυχαίνει σε όποια πορεία αποφάσιζε να πάρει… Ούτε “έσπασε ο διάολος το ποδάρι του” ώστε να σταθεί τυχερός… Στην περίπτωση του Μάρκου δεν έτυχε… ΠΕΤΥΧΕ!!! Πέτυχε με κόπο και προσπάθεια!!

Έχει ακόμη δρόμο μέχρι να βρεθεί στην γραμμή εκκίνησης αλλά μα τον “τούτατη” που λένε και οι τρελοί Γαλάτες όσο περνά ο καιρός τόσο περισσότερες πιθανότητες του δίνω… Είπαμε ο επιμένων στο τέλος πάντα “νικά”και ο Καστοριανός “λιμνήσιος” έχει “άντερα” να κάνει το επόμενο βήμα και γιατί όχι να μας “τρελάνει” όλους!!!  Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη βοήθεια.  Εγώ πάντως του βγάζω το καπέλο και υποκλίνομαι στην “τρέλα” του!»

Φωτογραφία εξωφύλλου: @pitsfoto

Οι φωτογραφίες και το video προέρχονται από το προσωπικό αρχείο του αθλητή

error: Content is protected !!