Home / ΑΠΟΨΕΙΣ / “Αφιερωμένα στον Ανδρόγεω”

“Αφιερωμένα στον Ανδρόγεω”

 

Του ΘΟΔΩΡΟΥ Γ. ΝΤΑΒΕΛΟΥ 

Στον αθλητισμό (αλλά και στη ζωή γενικότερα) αποτελεί κανόνα: αθλητής που περνάει στην ιστορία δεν είναι μόνο αυτός που διακρίνεται για τις επιδόσεις του, το ταλέντο και τις διακρίσεις του αλλά αυτός που έχει και ΗΘΟΣ. Που δε στέκεται στο εφήμερο αλλά “εκμεταλλεύεται” την όποια δημοφιλία του για να να μας θυμίσει πράγματα, να περάσει πράγματα, να κινητοποιήσει αδρανείς  συνειδήσεις, να σηκώσει από τον καναπέ κουρασμένες ή και παραιτημένες υπάρξεις.

Δεν έχει σημασία αν είναι μικρός ή μεγάλος, αν ασχολείται με το λαοφιλή Στίβο ή τις λιγότερο προβεβλημμένες Καταδύσεις. Σημασία έχει το υπόβαθρο, αυτό που εωτερικεύεις, η ενέργεια. Πρόσφατα το welovesports είχε την τιμή να φιλοξενήσει ένα πολύ καίριο άρθρο το Ομοσπονδιακού Τεχνικού των Καταδύσεων, Πέτρου Φυρίγου με τον τίτλο “Κραυγή αγωνίας από τις Καταδύσεις”. Το άρθρο έκανε αίσθηση για πολλούς λόγους…Στο κείμενο του ο κ.Φυρίγος μεταξύ των άλλων έκανε αναφορά σε δυο μεγάλα ταλέντα που έχει στη διάθεση του, τον Νίκο Μόλβαλη και το Θάνο Τσιρίκο και δεν έκρυβε την αγωνία του για τον τρόπο προετοιμασίας τους ώστε να παρουσιαστούν έτοιμοι στις μεγάλες αγωνιστικές προκλήσεις που ακολουθούν.

Την Κυριακή ολοκληρώθηκε στο Βελιγράδι το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Νέων και τα δυο αυτά παιδιά…κουράστηκαν να μετράνε μετάλλια. Ειδικά ο Μόλβαλης που κατέκτησε πέντε χρυσά. Ως εδώ καλά. Μια χαρά. Ούτε ο πρώτος είναι ούτε ο τελευταίος. Εδώ όμως είναι η διαχωριστική γραμμή. Χθες, κάθισε να κάνει και να γράψει μια αποτίμηση της προσπάθειας. Για διαβάστε τί έγραψε ο Νίκος Μόλβαλης:

“Οι Βαλκανικοί αγώνες τελείωσαν…Και πιστεύω με το καλύτερο αποτέλεσμα!!!Θέλω να ευχαριστήσω τον προπονητή μου, Πέτρο Φυρίγο και όλους τους συναθλητες μου για την όμορφη παρουσία που είχαμε. Όμως από τους Βαλκανικούς έλειπε ένας αθλητής που πέρισυ σαν σήμερα είχε ανεβάσει την σημαία στην κορυφή με χρυσό μετάλλιο δεν μπορώ λοιπόν να μην αφιερώσω αυτή μου την επιτυχία στους βαλκανικούς στον φίλο μου και συναθλητη μου Ανδρόγεω Σαμψάκη με την ελπίδα να είναι σύντομα κοντά μας..Και πάλι ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους για την συμπαράσταση σας!!”. 

Θαυμάστε τον, σφίξτε του νοερά το χέρι και ας του πούμε όλοι μαζί ένα τεράστιο ΜΠΡΑΒΟ. Τέτοιους αθλητές θέλουμε. Μπράβο και στον αθλητή, και στους γονείς που ανέθρεψαν και δημιούργησαν ένα τέτοιο χαρακτήρα και στον Πέτρο Φυρίγο που βάζει σε πρώτη θέση την πειθαρχία, το σεβασμό, την ταπεινότητα, το ήθος.

 

Οπως ήταν ευνόητο η ανάρτηση του έτυχε επαινετικών σχολίων. Οπως:

-“Όταν λέω εγώ πως αυτό το παιδί αλλά και ο αδερφός του είναι φτιαγμένα από πολύ καλή πάστα δε το λέω τυχαία.
Τα παιδιά μας είναι όλα τόσο καλά στην Ελλάδα και στις καταδύσεις.Ειλικρινά έχω πολύ πολύ καλά παιδιά εδώ στις ΗΠΑ αλλά και τα παιδιά μας εκεί όλα είναι ένα κι ένα. Σας πιστεύω και σας αγαπώ πάρα πολύ όλα σας μη το βάζετε κάτω γιατί έχετε πολύ ταλέντο.
Μπράβο σου Νίκο και σε σένα και στα υπόλοιπα παιδιά για τα δώρα που φέρατε στις ελληνικές καταδύσεις προχθές και καλή επιτυχία στη συνέχεια και πάνω από όλα καλή υγεία και γαλήνη στο νου σας. Πολλά μπράβο στους σκληρά εργαζόμενους προπονητές σας και στους πολύ υποστηρικτικους σας γονείς.
Να σας έχει η Παναγία γερούς όλους και ένα παραπάνω τον Ανδρόγεω Σαμψάκη που είμαι σίγουρος πως θα έφερνε άλλο ένα μετάλλιο ίσως και παραπάνω αλλά είμαι επίσης σίγουρος πως μέσα από τις επιτυχίες σας το ζει έντονα κ αυτός και χαίρεται πολύ
Πολύ αγάπη στον Ανδρόγεω και σε όλους σας”. 

Αλλο:

”Νικόλα μου πραγματικά έλλειπε αλλά και λείπει καθημερινά ο Ανδρόγεω από το άθλημα όχι μόνο ως αθλητής αλλά και ως άνθρωπος.
Σου εύχομαι ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες γιατί ο δρόμος είναι μπροστά σου. Δύσκολος μεν αλλά στο χέρι σου να πετυχεις όλα όσα ονειρεύεται ένας αθλητής. Συγχαρητήρια για όλα!!!”.

Επίσης:

“Και εμάς μας λείπει. Και εμείς ευχόμαστε με τη σειρά μας να είναι σύντομα κοντά μας. Αλλά εάν έχει τέτοιους συναθλητές δεν φοβάμαι τίποτα. Σας έζησα όλο αυτό το διάστημα από κοντά. Σας βγάζω το καπέλο. Σας αγαπώ”.

Ο Σαμψάκης με τη βοήθεια των ιατρών και των δικών του ανθρώπων, δίνει την μεγάλη μάχη. Δύσκολη μάχη. Εμείς δεν πρέπει ούτε λεπτό να τον λησμονούμε. Οπου μπορούμε και όπως μπορούμε, να βοηθάμε με κάθε τρόπο. Με τέτοιους φίλους όμως είναι σίγουρο πως θα κάνει πιο γρήγορα τα βήματα της επιστροφής…

error: Content is protected !!