Home / ΑΠΟΨΕΙΣ / Καλό ταξίδι, φίλη μου…

Καλό ταξίδι, φίλη μου…

Γράφει η Βίκυ Τσότσου *

Την Αναστασία την γνώρισα στην “Θεσσαλονίκη” το 1990… Στο ανδροκρατούμενο αθλητικό τμήμα της εφημερίδας. Ταιριάξαμε, κολλήσαμε… Μιλούσαμε πολύ για πολλά. Θυμάμαι εκείνο το βράδυ που με “ύποπτο” χαμόγελο μου έκανε νόημα να μιλήσουμε. “Θυμάσαι που έκανα την συνέντευξη με τον Πύρρο; Με πήρε τηλέφωνο να βγούμε… Τι να κάνω ρε Βίκυ;”…

Κάπως έτσι ξεκίνησε η σχέση της με τον Πύρρο Δήμα, για την οποία μου μιλούσε συνέχεια, ειδικά τον πρώτο καιρό, όταν κι οι δύο είχαν επιλέξει να μην “πολυκυκλοφορήσει” το ειδύλλιο… Μετά ήρθε ο γάμος τους, τα παιδιά, η “Θεσσαλονίκη” έκλεισε, ψιλοχαθήκαμε… Στην πορεία όμως βρεθήκαμε, μιλούσαμε πολύ, ήρθαν οι μεγάλες επιτυχίες του Πύρρου

Ξέρω ότι ήταν πάντα δίπλα του, επέλεγε να μένει στην σκιά του, μολονότι άνθρωπος δυναμικός, με άποψη, γνώστης του αθλητικού γίγνεσθαι, προτιμούσε να κρατάει τα φώτα μακριά από την ίδια και την οικογένεια. Ακριβώς επειδή ήξερε πώς λειτουργεί το σύστημα του πρωταθλητισμού και της λάμψης προφανώς ήθελε να λειτουργεί η ίδια ως ομπρέλα στην ηρεμία της οικογένειας αλλά και του ίδιου του Πύρρου. Μοιράστηκα μαζί της πολλές σκέψεις της, πολλούς προβληματισμούς της, μετά ήρθε η αρρώστια. Κι αυτήν όμως την αντιμετώπισε με θάρρος, με δύναμη, με υπομονή, με αξιοπρέπεια…

Αυτή ήταν η Αναστασία μου. Το ξανθό το κοριτσάκι μου, το πάντα χαμογελαστό…

 Καλό ταξίδι φίλη μου…

*Η Βίκυ Τσότσου είναι συνάδελφος- δημοσιογράφος, αθλητική συντάκτρια.

error: Content is protected !!