Home / ΑΠΟΨΕΙΣ / Η αρχή της πορείας των επιτυχιών… (pics)

Η αρχή της πορείας των επιτυχιών… (pics)

Η Βούλα Κοζομπόλη είναι η αθλήτρια με τις περισσότερες συμμετοχές σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα πόλο. Με αφορμή τους αγώνες της εθνικής μας στη Βαρκελώνη ζητήσαμε από την ασημένια Ολυμπιονίκη της Αθήνας και πρόεδρο του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών να μας μιλήσει για την πρώτη της συμμετοχή, το 1995 στη Βιέννη, όπου για πρώτη φορά το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα μπήκε τετράδα. Και η καταξιωμένη αθλήτρια ξετύλιξε το κουβάρι των αναμνήσεων…

Της Βούλας Κοζομπόλη 

Το 33ο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ξεκίνησε σήμερα και τα συναισθήματα που με πλημμυρίζουν είναι πάρα πολλά και πολύ δυνατά, αν λάβει κάνεις υπόψη ότι συμμετείχα όχι μία ή δύο αλλά επτά φορές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα!!! Με τη συμμετοχή μου στο ευρωπαϊκό της Βιέννης, το 1995, πριν από 23 χρόνια, ξεκίνησε ουσιαστικά η μεγάλη σε διάρκεια πορεία μου (15 χρόνια!!! ) στην Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών. Το 1995 σε ηλικία 21 ετών κλήθηκα από τον, τότε, προπονητή του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος κ. Νίκο Αναγνωστόπουλο να πλαισιώσω την εθνική ομάδα και να αγωνιστώ με τις συμπαίκτριές μου για την καλύτερη δυνατή θέση για την χώρα μας. Και τα καταφέραμε!!! Με πολύ καλές εμφανίσεις, παίρνοντας τελικά την 4η θέση και ανοίγοντας το δρόμο για τις μετέπειτα επιτυχίες της Εθνικής ομάδας γυναικών. Μέχρι τότε η καλύτερη θέση ήταν η 7η και στα τρία προηγούμενα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, όπου συμμετείχε η Εθνική ομάδα.

Είχα μόλις τελειώσει τις σπουδές μου στα οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και είχα αποφασίσει ότι από εδώ και στο εξής θα επικεντρωνόμουν στο πόλο κάνοντας ατελείωτες ώρες προπόνησης για να πετύχω, τόσο σε προσωπικό, αλλά και σε ομαδικό επίπεδο. Η, τότε, Εθνική ομάδα απαρτιζόταν από παλαιότερες παίκτριες “θρύλους” του ελληνικού γυναικείου πόλο, όπως η Βούλα Βάσσου (πρώτη σκόρερ της Εθνικής ομάδας μέχρι και σήμερα με 50 γκολ!), Αλεξία Καμμένου, Βαία Μίκηκη, αδελφές Ρούπακα, Ράδου Μαριαστέλλα, Χρυσούλα Βογιατζή, Μαυρίδου Ειρήνη, Μάρα Νιόβη, αλλά και νεότερες όπως, Καραγιάννη Ευτυχία, Μωραιτίδου Έυη και Δήμητρα Ασιλιάν, με τις οποίες συνεχίσαμε μαζί για τα επόμενα χρόνια κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην Αθήνα το 2004.

Όλες μαζί ήμασταν μια γροθιά και θέλαμε να τα καταφέρουμε, να δείξουμε ότι μπορούμε και εμείς να φέρουμε επιτυχίες για την χώρα μας και το άθλημά μας. Δίπλα μας πάντα ο, τότε, προπονητής μας Νίκος Αναγνωστόπουλος, πραγματικά σαν δεύτερος πατέρας μας, να μας καθοδηγεί και να μας εμψυχώνει! Με πολύ καλές εμφανίσεις φτάσαμε στους ημιτελικούς όπου χάσαμε από την Ιταλία και στην συνέχεια παίξαμε με την Ολλανδία (τέσσερις φορές χρυσό μετάλλιο στα ευρωπαϊκά  πρωταθλήματα, 1985, 1987, 1989 και 1993), από την οποία χάσαμε για ένα γκολ (7-8) το χάλκινο μετάλλιο. Όμως το τρένο της επιτυχίας είχε, ήδη, ξεκινήσει… Οι αγώνες αυτοί ήταν ορόσημο για την μελλοντική πορεία της Εθνικής ομάδας γυναικών και τις αναρίθμητες επιτυχίες του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος μέχρι και σήμερα, αλλά και αυτές που σίγουρα θα ακολουθήσουν. Με αυτές τις σκέψεις να ευχηθώ καλή επιτυχία στην προσπάθεια της σημερινής μας Εθνικής ομάδας που, ήδη, ξεκίνησε τους αγώνες στην Βαρκελώνη με την ευχή να την δούμε και πάλι στο βάθρο.

Φύλλο αγώνα από τη διοργάνωση

Το κολυμβητήριο από δημοσιεύματα εφημερίδων της εποχής

Φωτογραφία από την αναμέτρηση της εθνικής μας ομάδας

Η υποδοχή της εθνικής ομάδας μετά την κατάκτηση της 4ης θέσης. Η φωτογραφία είναι από δημοσίευμα εφημερίδας της εποχής και προέρχεται από αρχείο των παλαιών αθλητριών.

error: Content is protected !!