Home / ΑΠΟΨΕΙΣ / ΟΕΒΑΣ: Θύλακας ανομίας στον ελληνικό αθλητισμό

ΟΕΒΑΣ: Θύλακας ανομίας στον ελληνικό αθλητισμό

Θύλακας ανομίας υπάρχει στον ελληνικό αθλητισμό. Και υπάρχει με την απόλυτη ανοχή -αν όχι και στήριξη, ειδικά την περίοδο, που ΓΓΑ ήταν ο Κώστας Κουκοδήμος, αλλά και, προκλητικότερα, από τον τωρινό ΓΓΑ, τον Ιούλιο Συναδινό– εκ μέρους της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του αθλητισμού (υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς αθλητισμού) από τον Ιούνιο του 1999 και έπειτα.

Αν βρισκόμασταν σε ευνομούμενο κράτος, όσοι κατείχαν ή κατέχουν αυτές τις θέσεις κατά το προαναφερθέν χρονικό διάστημα, θα έπρεπε να ελεγχθούν για παράβαση καθήκοντος. Διότι καθήκον τους είναι να τηρούν τους νόμους, που οι ίδιοι ψηφίζουν ή αναλαμβάνουν να τηρήσουν.

Το θέμα, που θα εκθέσω θα φανεί σε πολλούς ότι είναι ήσσονος σημασίας. Τη στιγμή, μάλιστα, που ο υφυπουργός, Γιώργος Βασιλειάδης έχει θέσει ως βασική προτεραιότητα της θητείας του την «κάθαρση» και «σωτηρία» του ελληνικού ποδοσφαίρου…

Αλλά η τήρηση των νόμων μπορεί να είναι ζήτημα ήσσονος σημασίας;

Ας δούμε λοιπόν, τι αναφέρει ο νόμος περί αθλητισμού 2725/1999 στο θέμα των ομοσπονδιών:

*Αρθρο 19, παρ 2. «Για κάθε άθλημα, επιτρέπεται η σύσταση μιας (1) μόνο ομοσπονδίας για όλη τη χώρα».

Ποια είναι αυτή για τον στίβο; Ο ΣΕΓΑΣ.

*Αρθρο 28, παρ. 3 (αυτό ορίζει μια εξαίρεση στο 19, παρ. 2):

«Για να αναγνωρισθεί αυτοτελής ομοσπονδία αθλήματος ή κλάδου άθλησης που αποχωρίζεται από την ομοσπονδία στην οποία αρχικά είχε υπαχθεί, απαιτείται:

α) Το άθλημα ή ο κλάδος άθλησης να περιλαμβάνεται στο επίσημο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων.

β) Να υπάρχει αντίστοιχη αυτοτελής παγκόσμια ομοσπονδία (Σημείωση δική μου: μη σπεύσετε να χαρείτε οι απολογητές της ΟΕΒΑΣ επειδή υπάρχει η WMA –World Masters Athletics), αναγνωρισμένη από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.

Είναι η WMA αναγνωρισμένη από τη ΔΟΕ; Οσο κι αν ψάξετε κάτι τέτοιο, δεν θα το βρείτε. Διότι, απλούστατα, δεν είναι, όπως επιβεβαιώνει και η φωτογραφία.

Τι συμβαίνει, όμως, στην χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας»; Τι άλλο; Η μη τήρηση του νόμου. Ιδού:

Το 1995 τα σωματεία, που καλλιεργούσαν ή απλώς διατηρούσαν τμήματα διαχρονικών αθλητών (βετεράνων, όπως αποκαλούνται στην Ελλάδα, μάστερς, όπως λέγονται διεθνώς), αποκόπηκαν από τον ΣΕΓΑΣ, στον οποίο ήταν ενταγμένα και ίδρυσαν την ΟΕΒΑΣ (Ομοσπονδία Ελλήνων Βετεράνων Αθλητών Στίβου). Αυτή αναγνωρίσθηκε από την ΓΓΑ ως φίλαθλη ομοσπονδία, χωρίς δικαίωμα επιχορήγησης για λειτουργικές δαπάνες.

Έρχεται μετά τέσσερα έτη ο νέος αθλητικός νόμος και περιλαμβάνει όσα προαναφέρω. Δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 17 Ιουνίου 1999. Τι έπρεπε να συμβεί ακριβώς την επόμενη ημέρα; Το υφυπουργείο, η ΓΓΑ, κάποιος, τέλος πάντων, να άρει την αναγνώριση της ΟΕΒΑΣ και να επανεντάξει τον αθλητισμό των μάστερς στον ΣΕΓΑΣ, ασχέτως της θέλησης της διοίκησης του τελευταίου.

Δεν το έπραξαν τότε. Όφειλαν να το κάνουν οκτώ μήνες αργότερα. Γιατί;

Διότι ο νόμος προβλέπει και κάτι ακόμη: Άρθρο 135, παράγραφος 8: «Εντός προθεσμίας οκτώ (8) μηνών από την δημοσίευση του παρόντος οι αθλητικές ομοσπονδίες οφείλουν να εναρμονίσουν το καταστατικό τους στις διατάξεις του νόμου αυτού. Εάν η αποκλειστική προθεσμία των οκτώ (8) μηνών παρέλθει άπρακτη, αίρεται αυτοδικαίως η ειδική αθλητική αναγνώριση».

Ούτε τότε ενήργησε η πολιτική ηγεσία του αθλητισμού. Τα χρόνια περνούσαν και αίφνης, περί το τέλος του 2016, η ΓΓΑ ζήτησε επιτέλους- από την ΟΕΒΑΣ να εναρμονίσει το καταστατικό της με τον νόμο. Το παράδοξο, όμως, είναι ότι της το ζήτησε για κάποια άρθρα (π.χ. για εκλογές ανά τέσσερα έτη και όχι ανά τρία, όπως γινόταν), όχι για όλα όσα δεν ήταν εναρμονισμένα. Το γεγονός δε, ότι δεν απαίτησε εναρμόνιση με την παράγραφο 1 του άρθρου 22, που καθορίζει τον αριθμό των μελών των διοικήσεων, εγείρει υπόνοιες για κάποια περίεργη συναλλαγή. Διότι, αν η ΟΕΒΑΣ τηρούσε την συγκεκριμένη διάταξη, το 15μελές συμβούλιό της θα γινόταν το πολύ 7μελές. Για να έχει 15 μέλη η διοίκηση μιας ομοσπονδίας, πρέπει να διαθέτει τουλάχιστον 101 σωματεία. Και η ΟΕΒΑΣ έχει λιγότερα από 30. Θα έπρεπε, δηλαδή, οκτώ καρεκλοκένταυροι να έχαναν την καρέκλα τους, με ό,τι τούτο συνεπάγεται. Γινόταν; Προφανώς, όχι…

Ο διευθυντής αγωνιστικού αθλητισμού, μου το δήλωσε χωρίς περιστροφές: Η ΟΕΒΑΣ δεν έπρεπε να υπάρχει. Αλλά και μια αρμόδια προϊσταμένη μου είπε: Το 1995, η ΟΕΒΑΣ μπορούσε να ιδρυθεί. Το 1999, όχι.

Ερωτώ, λοιπόν: Παρανομούν ή όχι το υφυπουργείο Αθλητισμού και η ΓΓΑ από το 1999, οπότε συντάχθηκε ο νόμος; Δεν όφειλαν, βάσει των άρθρων 19 και 28, να έχουν διαλύσει την ΟΕΒΑΣ; Και πώς επιτρέπουν στον ΣΕΓΑΣ ν’ αρνείται να δεχθεί τους εκατοντάδες διαχρονικούς αθλητές στις τάξεις του; Η εφαρμογή των νόμων εναπόκειται στην καλή θέληση του καθενός μας;

Μήπως ως κοινωνία και ως χώρα φθάσαμε στο σημείο, όπου βρισκόμαστε και επειδή -ίσως, κυρίως- ούτε αυτοί που ψηφίζουν τους νόμους τους εφαρμόζουν και τους τηρούν;

Αλλά θα συνεχίσουμε προσεχώς με την διαχρονική ανεξέλεγκτη κατασπατάληση δημόσιου χρήματος εκ μέρους των διοικήσεων της παράνομης ομοσπονδίας, χωρίς -προκλητικά, μάλιστα- «να ιδρώνει το αυτί» πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων της ΓΓΑ και του υφυπουργείου.

error: Content is protected !!