Home / ΑΠΟΨΕΙΣ /   Στάδιο στίβου στο Ελληνικό!

  Στάδιο στίβου στο Ελληνικό!

Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΜΟΥΖΕΛΟΥ

Ο τίτλος που χρησιμοποιώ μπορεί να εκληφθεί από ευχή έως fake news! Ίσως από κάποιος και σαν «σύντομο ανέκδοτο», αλλά δεν είναι τυχαίος ούτε δημιούργημα φαντασίας!

Θα το εξηγήσω λίγο παρακάτω (να σας κρατώ και σε λίγη αγωνία…) αφού πρώτα επισημάνω ότι κανονικά θα έπρεπε να είναι είτε μια εξαγγελία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ ή του αρμόδιου υφυπουργού αθλητισμού, τώρα που όλα δείχνουν ότι το «σύγχρονο γεφύρι της Άρτας» θα ξεμπλοκαριστεί και το μεγαλεπήβολο πρότζεκτ-επένδυση θα πάρει το δρόμο της υλοποίησης!

Γιατί και οι κυβερνητικοί και οι άλλοι πολιτικοί παράγοντες (και όχι μόνο…) έσπευσαν να χειροκροτήσουν τις μεγάλες και συνεχείς επιτυχίες των πρωταθλητών και πρωταθλητριών μας στους αγώνες του καλοκαιριού και να βγάλουν και σχετικές ανακοινώσεις ή φωτογραφίες… Άρα δεν πρέπει να «τιτλοποιήσουν» κάτι απ’ αυτές με ένα αναγκαίο και χειροπιαστό για τον ελληνικό στίβο έργο;

Λογικά ναι, αν και έως σήμερα έχουμε δει το ενδιαφέρον του κ. Τσίπρα για το γήπεδο του Παναθηναϊκού ή (πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη) του ΠΑΟΚ, δηλ. δύο αθλητικές εταιρίες, που σύμφωνα με τις «θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ» δεν πρέπει να χρηματοδοτούνται με κανένα τρόπο από το Κράτος!

Τέλος πάντως, ας το πάρει η ..αυταπάτη αυτό κι ας δούμε τι μπορεί να γίνει στην τεράστια έκταση –φιλέτο της Αττικής, εκτός από τα 600 στρέμματα για νέο Καζίνο, για «άθλημα» της τύχης ή του τζόγου!

Μπορεί και πρέπει να γίνει στάδιο για το στίβο και μάλιστα όχι απλώς ένα προπονητήριο, όπως στο σημερινό ΕΑΚ Αγίου Κοσμά (θα περιέλθει στην εταιρία των επενδυτών) αλλά ικανό να φιλοξενεί αγώνες, εθνικού ή και διεθνούς επιπέδου!

Στην τεράστια έκταση του πρώην αεροδρομίου αλλά και γειτονικές που έχουν εκχωρηθεί στην ιδιωτική επένδυση χωράνε πολλά πράγματα και χρήσεις και τώρα είναι ευκαιρία και οι επιχειρηματίες και το Κράτος να δείξουν έμπρακτο ενδιαφέρον για τον αθλητισμό και την κοινωνία!

Δεν θα χάσουν τίποτα (αντίθετα είμαι βέβαιος ότι θα κερδίσουν…) αν κατασκευάσουν ένα μικρό στάδιο (όπως δεκάδες του εξωτερικού) με μια μικρή κερκίδα 5-6 χιλιάδων θεατών και με υπερυψωμένα πρανή στο περιβάλλοντα χώρο, που θα καταλήγουν σε έναν πεζόδρομο/ποδηλατόδρομο, απ’ όπου και άλλοι θεατές θα μπορούν να παρακολουθούν τους αγώνες ή θα μπορούν να υπάρχουν υποδομές για πρόσκαιρες κερκίδες/καθίσματα 2-3 χιλιάδων μίνιμουμ θεατών!

Αυτό είναι το μοντέλο, η εικόνα… Πολύ ελκυστική, αλλά η «ανάδοχος εταιρία» θέλει; Εδώ λοιπόν σταματώ την αγωνία σας και αποκαλύπτω ότι πριν δύο –τρία χρόνια ο ΣΕΓΑΣ (με πρωτοβουλία και επαφές του προέδρου του Κώστα Παναγόπουλου) ήρθε σε επαφή μαζί της, εξήγησε ανάγκες και στόχους και κατέληξε σε ένα «μνημόνιο»! Έστω όχι και τόσο δεσμευτικό σαν αυτά που υπέγραψαν οι Κυβερνήσεις της τελευταίας 8ετίας!

Η ουσία είναι ότι δεν φάνηκε ανεδαφική ή αδύνατη η ιδέα, έγινε δεκτό ότι η χρήση και λειτουργία ενός σταδίου αποκλειστικά για το στίβο είναι συμβατή με τη δομή και το «ύφος» της νέας μοντέρνας πόλης που θα δημιουργηθεί στο παραλιακό μέτωπο, που σε συνδυασμό με τα έργα στο Φάληρο θα είναι από τα κορυφαία στον Κόσμο!

Και ναι –μετά λόγου γνώσεως – υποστηρίζω πως πρέπει και μπορεί να γίνει ένα κανονικό στάδιο στην περιοχή που δεν θα καλύπτει μόνο τοπικά αλλά και ευρύτερα τις ανάγκες του στίβου, ενός αθλήματος που δεν θα σταματήσει να τιμά και να προσφέρει χαρά και αισιοδοξία στην Ελλάδα!

Το θέμα πρέπει να επαναφερθεί και η Πολιτεία να στηρίξει με κάθε τρόπο την υλοποίηση της πρότασης και να συμπράξει, έστω με την αγορά του αναγκαίου εξοπλισμού του σταδίου… Όλα τα άλλα θέματα (διοίκηση, εκμετάλλευση κ.λπ) μπορούν να βρουν σωστές και ωφέλιμες (και οικονομικά) λύσεις σύμφωνα με τους κανόνες της σύγχρονης οργάνωσης και διαχείρισης αθλητικών εγκαταστάσεων!

Είναι μια μεγάλη ευκαιρία και δεν πρέπει να χαθεί για τον ελληνικό αθλητισμό, το στίβο, τη χώρα, την επιχειρηματικότητα και την κοινωνική της ευθύνη!

ΥΓ Για να δείτε πόσες φορές και πριν πόσα χρόνια έχει τεθεί το ίδιο θέμα παραθέτω φωτογραφικά αποκόμματα από δύο θέματα στο περιοδικό «Κλασικός Αθλητισμός»… Ένα το καλοκαίρι του 1999 του έμπειρου συναδέλφου Νίκου Αντωνιάδη και ένα του 2002 δικό μου…

error: Content is protected !!