Αρχική ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΕΝΟΡΓΑΝΗ Ράφτης: “Δε νιώθω κορυφαίος!”

Ράφτης: “Δε νιώθω κορυφαίος!”

Ο προπονητής των επιτυχιών για το χώρο της ενόργανης γυμναστικής ανακηρύχθηκε και κορυφαίος όλης της χώρας στη γιορτή που διοργάνωσε εχθές ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου στο Μέγαρο Μουσικής.

Ο λόγος για τον ένα και μοναδικό Δημήτρη Ράφτη, προπονητή του “βασιλιά” των κρίκων Λευτέρη Πετρούνια. Το welovesports.gr βρέθηκε εχθές στο Μέγαρο και μετά τη βράβευση του μίλησε με τον κορυφαίο προπονητή, ο οποίος αναφέρθηκε στη δύσκολη χρονιά που αντιμετώπισε, εξαιτίας του τραυματισμού του Λευτέρη. Μίλησε επίσης για την τιμή που το έκανε ο ΠΣΑΤ, αλλά και για τα νέα παιδιά που έρχονται πίσω από τον “ανίκητο” Πετρούνια.

Σχετικά με τη βράβευσή του ο κ. Ράφτης είπε:“Είμαι χαρούμενος που αναγνωρίζεται η δουλειά μου. Δε νιώθω κορυφαίος σε καμία περίπτωση. Κορυφαίοι είναι όλοι όσοι πασχίζουν μέσα στο αγωνιστικού χώρους για να βοηθήσουν τους αθλητές του να κάνουν κάτι καλύτερο. Τη διαφορά στο αποτέλεσμα την κάνει πάντα ο αθλητής, άρα για εμένα μόνο κορυφαίοι αθλητές υπάρχουν. Εμείς είμαστε εκεί για να τους βοηθήσουμε να αξιοποιήσουν το ταλέντο τους και να τους στηρίξουμε στις δύσκολες στιγμές.”

Αναφορικά με τη δύσκολη σεζόν τόνισε: “Φέτος η προετοιμασία του Λευτέρη ήταν πολύ δύσκολη! Υπήρχαν αρκετοί τσακωμοί και μάχες. Το πρόβλημα ήταν πάρα πολύ μεγάλο, με αποτέλεσμα να μπορούμε να ολοκληρώσουμε ποτέ ένα πρόγραμμα προπονητικό. Τέλος καλό, όλα καλά όμως. Μεγάλη ψυχή ο Λευτέρης. Τα κατάφερε. Η χρονιά είναι απόλυτα επιτυχημένη. Δύο αγώνες, δύο χρυσά μετάλλια. Δεν είχαμε κάτι άλλο να κάνουμε. Για το 2019 θ’ αφήσουμε το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα για να κάνουμε μακρά αποθεραπεία και θα διεκδικήσουμε την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, μόνο μέσω του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Στουτγκάρδης.”

Τέλος μίλησε για τα νέα παιδιά: “Το όνειρο μου είναι να διακριθούν και οι υπόλοιποι αθλητές που έχω, γιατί κάποιοι από αυτούς το αξίζουν. Έχουν το ταλέντο και τη διάθεση, απλώς είναι πολύ δύσκολες οι συνθήκες στις οποίες εργαζόμαστε. Ο ανταγωνισμός είναι τελείως άνισος. Πρέπει να τα βάλουμε με υπερδυνάμεις του χώρου που έχουν χιλιάδες αθλητές, εξαιρετική υλικοτεχνική υποδομή που δυστυχώς εμείς έχουμε μείνει ακόμα στο 2000. Είναι πολύ δύσκολο για κάποιους και ελπίζουμε πως με την κατάλληλη στήριξη και με λίγο τύχη θα καταφέρουν και άλλα παιδιά να διακριθούν.